در نوروز بدخشان همه جا میشود این جمله را شنید که شادباش نوروزی است.
فرخ قاسم با کلام و پیامی دیگر تئاتر تاجیک را با مردم آشتی داد و مکتب نوینی آفريد.
مسابقۀ دختر شایستۀ تاجیکستان قرار است همهساله با رعایت موازین غربی برگزار شود.
در جنوب تاجیکستان کانون آموزشی ویژهای برای معلولان تأسیس شدهاست.
دفتر شعر رستم عجمی نشان از ظهور شاعری تازه میدهد؛ شاعری دارای سبک متفاوت.
"ترک شیرازی" سوگنالهای باب طبع سنتگرایان نبود. گامی نو و سنت شکنانه بود.
خراسانیانی که از ایران به شهر مرو کوچ کردند، موسیقی خود را به مرو و بعد به بخارا بردند.
چهره جدید شهر دوشنبه دیگر برای ساکنان قبلی این شهر قابل شناسایی نیست.
میگویند، گدایی شغل موروثی آنهاست و هرگز به هیچ قیمتی از آن دست نخواهند کشید.
کتابهای کمونیستی دیگر در تاجیکستان خوانندهای ندارد و از کتابخانهها بر چیده میشوند.
شعر تازۀ تاجیکستان بیاجازۀ استادان در گمنامی و انزوا راه خود را مییابد.
حنیفه مولانوا کسی بود که در فرآیند شکلگیری اپرای تاجیک نقش عمدهای داشته است.
تأثیر سیاست شوراها بر ذهنیت جنسیتی بخش اعظم تاجيکستان ریشۀ چندانی نداشته است.
سنت ها را شکست و از رشت به پایتخت آمد و برای خود نام بلندی ساخت: گلرخسار.
ظفر ناظم از هنرمندان موسیقی اصیل تاجیکی است که در نوجوانی وارد عرصۀ هنر شد.
روزهدارید یا روزه خوار؟ این پرسشی است که این روزها در تاجیکستان به گوش میرسد.
اپرای معروف "آيدا" اثر جوزپه وردی، در شهر دوشنبه روی صحنه رفته است.
هجده سال پیش، روز نهم سپتامبر، با فورپاشی شوروی تاجیکستان اعلام استقلال کرد.
زمانی باغ وحش دوشنبه از شلوغ ترین دیدنیهای پایتخت تاجیکستان بود و اکنون نيست.
کمتر مهاجر تاجیک را در روسیه می توان یافت که از زندگی اش راضی باشد.
اکنون برای بسیاری از جوانان تاجیکستان "پیرسینگ" یک اصطلاح آشناست.
"تاجیکستان پس از جنگ" عنوان کتابی است که اخیرأ در انگلیس منتشر شده است.
پس از سقوط شوروی، آسیای میانه دچار نوعی آشفتگی ایدئولوژیکی شد.
امسال بازار مهاجرت کاری موسمی تاجیک ها به خارج جنب و جوش کمتری دارد.
شهر دوشنبه، "موش"هایی دارد با خوبی های یک وسیله نقلیه عمومی.
"دیوانگی" عنوان نمایشنامه ای است که یک کارگردان تئاتر تاجیک روی صحنه برده است.
محافل تاجیک ها به یاد دوران خوش گذشته و شکر داشته های ناچیز سپری می شود.
ستیزه با نوروز ستیزه با بهار است. نوروز عقیده نیست، بلکه یک واقعیت است.
دشواری های اقتصادی در پامیر، مایه مهاجرت مردان و ماندن زنان در روستاها شده.
در دو دهه گذشته بسيارى از خانه هاى تاجيکستان از آب زلال محروم بودند.