نگاه عالم رزم به جهان بیشتر بر پایۀ فروتنی و وفاداری بود و خود را عیاری از بلخ میدید.
ای کاش این عکسهای زیبا، از بطن افغانستان دیروز میبود، و امروز، اما افسوس.
برای آنها که از خرابات کابل خاطراتی دارند، دیدن امروز آن حادثهای است دردناک.
در محل فروش کالاهای دست دوم کابل از شیر مرغ تا جان آدمیزاد یافت میشود.
محبوبه ابراهیمی در دفتر"بادها خواهران مناند" همه تاریخ را در زنانگی شریک میکند.
سحر در آرزوی روزی است که طرحهایی را که خود در ذهن دارد، ببافد.
ظهیرالدین بابُر به عنوان شاعر به کابل مىرود و شعر لسانالغیب حافظ را مىخواند.
به دنبال ماشین پلیس راه را میانبر میکنم و رد میشوم، با اینکه میدانم کار درستی نیست.
کودک خیابانی هم غم نان امروز خود را دارند و هم در اندیشه فردای خویشاند.
این شهروندان جهانی افغانستان، بیگذرنامه سفر میکنند. آنها از کدام کشورند؟
با تولید و نیز صدور قالی ایرانی و افغان، پاکستان از صادر کنندگان مهم شده است.
وکیل شینواری جامعۀ خود را در برابر مردم دنیا به صورتی برهنه تنها میگذارد.
بلوای خفتگان، روایت نفسگیر و پیچیدهای است از مردمانی که بازیچۀ سرنوشتی مرموزند.
گوینده نابینای رادیوی محلی بلخ اخبار را از بر برای شنوندگان تعریف میکند.
با پدید آمدن حلقههای متفاوت فرهنگی در ولایت بلخ میتوان به آینده ادبی آن امید داشت.
شهر ضحاک شهری است، با باروهای عظیم و دیوارهای باستانی در بامیان افغانستان.
کسانی که به هروئین معتادند، غالباً دارای ظاهری زرد رنگ، لباس ژنده و موهای ژولیدهاند.
عجایبخانه افغانستان، که بعدها موزۀ ملی نام گرفت، بیش از نود سال پیش تاسیس شد.
شکوه و اهمیت مراسم عید فطر افغانستان را میتوان به جشن نوروز ايران تشبیه کرد.
فيلمسازان جوان افغانستان در آثارشان قصههای تازهای برای گفتن دارند.
رادو شاید زیبا ترین دختر افغانستان نبود، اما مردم کابل ترانه ای برای او ساخته بودند.
تفاوت انتخابی امروز در افغانستان، با انتخابات سالها قبل، زمین تا آسمان است.
علیشیر نوایی، بانی بنای عظیم بود اما مزار بی گنبدش در میان خار و خاشاک خفته است.
دیوارها همواره برای جدایی اند؛ جدایی بین آنچه در این سو و آن سوی آن می گذرد.
"می گوید، فعلا وقت کار است؛ ولی بعد از انتخابات می خواهد به مکتب برود."
زن که در جامعۀ مردسالار موجودی درجه دو و مطیع بود، اکنون به قدرت دست می یازد.
از ازدواج اجباری زهرا سال ها گذشته، اما بلقیس حالا آستین بر زده دست بکار شده است.
"هنر در افغانستان امروز به گونه ای است که دل آدم به بیچارگی اش می سوزد."
شاهراه پیشاور- تورخم که ما را به کابل می برد، این روزها امن تر و راحت تر است.
در بند امیر چهار فصل را می توان همزمان دید. برف هنوز هم در قله کوه ها می درخشد.
آخرین مطالب
